Ploigisi_top.jpg
free accordion joomla menu
bottom.jpg

ΜΗΝΥΜΑ ΗΜΕΡΑΣ

stavros

Όταν έρθει και κατοικήσει σε όλο το χώρο της ψυχή μας ο Χριστός, τότε φεύγουν όλα τα προβλήματα, όλες οι στενοχώριες. Τότε φεύγει και η αμαρτία. "Γέροντας Πορφύριos"

Minima bottom
KritiTop.jpg
free accordion menu module
Minima_bottom.jpg
ΝΕΑ:
diah
diah

ypsosis

Με κατάνυξη και δέος η Εκκλησία µάς εορτάζει και πανηγυρίζει την παγκόσμιο ύψωση του Τιµίου και Ζωοποιού Σταυρού και καλεί τα πνευµατικά της παιδιά να προσέλθουν µε ευλάβεια να ασπασθούν το Τίµιο Ξύλο πάνω στο οποίο έχυσε το αίµά Του για τις αµαρτίες µάς ο Θεάνθρωπος. Χαρά και φόβο αισθανόµαστε στην καρδιά καθώς προσεγγίζουµε τον Τρισµακάριστο Σταυρό. Χαρά για τη σωτηρία που έφερε στον κόσµο, φόβο για τις αμαρτίες που ακόµα φωλιάζουν στο είναι µάς.

Αλήθεια πως να πλησιάσει κανείς το Σταυρό του Χριστού χωρίς δέος; Αυτόν που οι άγγελοι ευλαβούνται εµείς οι άνθρωποι πως να αγγίζουµε; 'Ομως µέ την πίστη, ότι ο Τίµιος Σταυρός είναι «Χριστιανών η ελπίς» δειλά-δειλά πλησιάζουµε το Μυστήριό του και µε γνήσια ευλάβεια γονατιστοί µπροστά του ψελίζουµε: «Συ µου σκέπη κραταιά υπάρχεις ... αγίασον µε τήδυναµεί σου». Η σηµερινή εορτή την οποία εορτάζουµε µε τόση λαµπρότητα είναι αναµνηση ενός µεγάλου γεγονότος που έγινε το 326.

Στο Συναξαριστή της Εκκλησίας µάς διαβάζουµε ότι όταν ο πρώτος χριστιανός βασιλεύς ο Μέγας Κωνσταντίνος εξεστράτευσε κατά του Μαξεντίου, βρισκόµενος σε δύσκολη θέση και κινδυνεύοντας να νικηθεί από τα πολυάριθµα στρατεύµατα του εχθρού, εκεί στον Τίβερη ποταµό, µέρα µεσηµέρι, είδε στον ουρανό το σχηµα του Τιµίου Σταυρού µε την επιγραφή στα Ρωµαϊκά «Εν τούτω νίκα». Θεωρώντας το σηµείο αυτό ευλογία του Θεού και προµήνυµα νίκης διέταξε τους στρατιώτες του να αναρτήσουν στα πολεµικά λάβαρα το σχχήµα του Σταυρού µε τις θεϊκές λέξεις.

Με τη δύναµη του Σταυρού νίκησε ο Κωνσταντίνος και σαν απόδειξη ευγνωµοσύνης στο Χριστό κήρυξε την ανεξιθρησκεία. Έτσι υψώθηκε ο Σταυρός στους τρούλλους των Εκκλησιών. Ελεύθερα οι χριστιανοί λάτρευσαν τον Σσταυρωµένο και ο Σταυρός του Χριστού έγινε το σύµβολο της αυτοκρατορίας. Εµφορουµενος από τον ζήλο να προσκυνήσει το ίδιο ξύλο επάνω στο οποίο σταυρώθηκε ο Χριστός, έστειλε τη Μητέρα του Αγία Ελένη στα Ιεροσόλυµα µε υπηρέτες και χρήµατα πολλά µε σκοπό να ανασύρει από τη γη το θαµµένο Τίµιο Σταυρό. Ύστερα από κοπιώδη έρευνα αξιώθηκε η Αγία Ελένη να βρει στο λόφο του Γολγοθά τρεις Σταυρούς. Των δύο ληστών και του Χριστού.

Την απορία της ποιός άραγε ήταν ο Σταυρός του' Χριστού την έλυσε το θαύµα της αναστάσεως µιάς νεκρής γυναίκας στην οποία ακούµπησαν πρώτα τους δύο σταυρούς χωρίς να συµβεί τίποτα το θαυµατουργικό, και όταν ακούµπησαν τον τρίτο αµέσως η νεκρή αναστήθηκε. Τότε η Βασίλισσα κατάλαβε ότι ήταν ο Σταυρός του Χριστού και µαζί µε τη Σύγκλητο µε συγκίνηση τον προσκύνησε. Επειδή ζητούσε ο λαός να προσκυνήσει τον Τίµιο Σταυρό και δεν µπορούσε λόγο της κοσµοσυρροής παρακάλεσε την Αγία τουλάχιστον να τον δει.

Τότε ο Πατριάρχης Ίεροσολυµων Μακάριος, ανέβηκε στον άµβωνα της Εκκλησίας και ύψωσε τον Τίµιο Σταυρό. Και κάτω ο λαός µε δακρυσµένα µάτια γονατιστός έψαλε το «Κύριε ελέησον». Από τότε επικράτησε η τιµία εορτή της Υψώσεως. Σήµερα που για τους πολλούς µοντέρνους ανθρώπους ο Σταυρός του Χριστού είναι «µωρία», σήµερα που οι λεγόµενοι µάρτυρες του Ιεχωβά παρασύρουν ανύποπτους αδελφούς µάς στην άρνηση του Σταυρού του Χριστού, σήµερα που οι περισσότεροι από τους λεγοµένους ορθόδοξους χριστιανούς µόνο τυπικά και επιφανειακά προσκυνούν το Σταυρό του Χριστού, σήµερα που η τεχνολογική εξέλιξη έκανε τον άνθρωπο να παραθεωρήσει τη δύναµη του Σταυρού.

Σήµερα που ο Σταυρός και ο Εσταυρωµένος καθαιρέθηκαν από το εικονοστάσι της ψυχής µάς, καλούµαστε όσοι ακόµα συγκινούµαστε από το πάθος του Χριστού, όσοι ακόµα πιστεύουµε στη δύναµη του Σταυρού του, να εµβαθύνουµε στο Μυστήριο και στη Θεολογία του, και να οδηγηθούµε από τον εξωτερικό ασπασµό στην εσωτερική ένωση µάς µε τον Εσταυρωµένο. Τότε µόνο η εορτή της υψώσεως θα υψώσει και τη δική µάς ψυχή σε ουράνια βιώµατα. Είναι γεγονός ότι ο λαός µάς ευλαβείται ιδιαίτερα τη σηµερινή εορτή. Τρέχει στις εκκλησίες να ακούσει τα ωραία τροπάρια, περιµένει µε υποµονή να πάρει από το χέρι του ιερέως τον βασιλικό, που ύστερα βάζει στο εικονοστάσι για φυλακτό και µε κάθε τρόπο εκδηλώνει τα αισθήµατα της ευσέβειάς του.

Πόσοι όµως από αυτούς τους καλούς χριστιανούς προσπάθησαν να εµβαθύνουν στο νόηµα της εορτής; Πόσοι σκέφθηκαν ότι πίσω από το σύµβολο υπάρχει µιά ολόκληρη θεολογία; Αλήθεια πόσοι ξέρουν ότι Σταυρός σηµαίνει πάθος, πόνος, θλίψις, µαρτύριο; Είµαστε γεµάτοι από Σταυρούς. Στις εκκλησίες µάς, στα σπίτια µάς, στους δρόµους, στα λεωφορεία, παντού βλέπει κανείς να δεσπόζει ο Σταυρός. Στο στήθος µάς, πάνω από το κρεβάτι µάς, στις σηµαίες µάς, στην κορυφή της ανεγειρόµενης οικοδοµής, στα θεµέλια κάθε κτίσµατος, στο αυτοκίνητο µάς, στα στέφανα των νεονύµφων, στον τάφο των νεκρών, στα κατάρτια των πλοίων, παντού, σε κάθε έκφανση της ζωής δεσπόζει ο Τίµιος Σταυρός.

Και ενώ ζούµε αναµεσα σε τόσους σταυρούς, δυστυχώς, είµαστε ξένοι προς το Σταυρό του Χριστού. Αν δοκιµάσει κανείς να δώσει σε ένα οποιοδήποτε άνθρωπο των ανατολικών αθεϊστικών χωρών ένα µικρό σταυρουδάκι θα µείνει έκθαµβος από τη λαχτάρα µε την οποία θα ασπασθεί και θα αγκαλιάσει το Σταυρό του Χριστού. Θα δει δάκρυα να κυλούν και θεϊκή αλλοίωση να ζωγραφίζεται στο πρόσωπό του. Και τούτο γιατί µέσα στην πνευµατική στέρηση και στον πόνο ζει τη θεολoγία του Σταυρού. Ο Σταυρός του Χριστού μας θυμίζει το θείο πάθος του. Εκεί έπαθε για τις αμαρτίες μας.

Εκεί δόθηκε η μάχη κατά της φθοράς. Από το Σταυρό του Χριστού βλάστησε ο καρπός της αθανασίας. Στο Σταυρό σχίσθηκε το χειρόγραφο των αμαρτιών μας. Ατενίζοντας το Σταυρό θυµόµαστε ότι ο Χριστός φόρεσε ακάνθινο στεφάνι για να µάς καθαρίσει τους λογισµούς. Ραπίσθηκε για να µάς διδάξει την υποµονή. Χλευάσθηκε για να µάς διδάξει την αξία της πραότητος. Λογχεύθηκε την πλευρά, εµπτύσθηκε, προπηλακίσθηκε, ποτίσθηκε ξύδι και χολή, εγκαταλείφθηκε, έπαθε όσα κανείς από τους ανθρώπους για να σώσει τον κόσµο και τον καθένα µάς από την τυραννία του διαβόλου και του θανάτου.

Έτσι ο Σταυρός του Χριστού γίνεται «Χριστιανών η ελπίς, πεπλανηµένων οδηγός, χειµαζοµένων λιµήν, εν πολέµοις νίκος, οικουµένης ασφάλεια, νοσούντων ιατρός, νεκρών η ανάστασις». Ο Σταυρός µάς θυµίζει τη λύτρωση µάς και τη σωτηρία µάς. Για µάς τους ορθοδόξους Έλληνες ο Σταυρός θυµίζει αγώνες εθνικούς κατά τους οποίους χωρίς τη δυναµή του ήταν αδύνατο να επιβιώσουµε. «Σταυρός πιστών το στήριγµα» ψάλλουµε θριαµβευτικά. Ο Τίµιος Σταυρός ήταν και είναι το εθνικό µάς σύµβολο ποε εμψύχωνε τους αγωνιστές µάς. Τα βυζαντινά στρατεύµατα µέσα στα πεδία των µαχών έφεραν τα λάβαρα του Σταυρού µε τα όποια ενίσχυαν τους µαχητές.

Ο ιερός λόχος µε καύχηση διεκήρυττε «εν τούτω τω σηµείω νικώµεν». Και ο θαλασσινός αγωνιστής Κανάρης ύψωσε στη φρεγάτα του τον Τίµιο Σταυρό µε τη φράση «Σταυρού τύπος εχθροίς τρόµος». Ας µή µείνουµε αγαπητοί μου αδελφοί µόνο θεατές του µεγάλου τούτου σηµερινού µυστηρίου. Καθώς ασπαζόµαστε «το Ζωοποιόν ξύλον». Ας αφήσουµε τη σκέψη µάς να αγκαλιάσει τον Εσταυρωμένο και να μας θυµίζει κάθε λεπτό τα περιστατικά του αχράντου πάθους του Ιησού Χριστού. Και ακόµα, όπου ατενίζουµε τον Τίµιο Σταυρό ας φέρουµε στη µνήµη µάς τα προστάγµατα και τις υποθήκες του Εσταυρωµένου Χριστού. Τότε ο Σταυρός δεν θα είναι για µάς ένα άψυχο ξύλο, αλλά θα γίνει «ζωή και ανάστασις», δεν θα είναι ένα πολυτιµο κειµήλιο, αλλά θα αποβεί η µοναδική αξία από την οποία θα παίρνει νόηµα η ζωή µάς. Αμήν

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 56 επισκέπτες

Εμφανίσεις Άρθρων
2114396
  • Δευτέρα
    25 Σεπτεμβρίου

    Ευφροσύνης οσίας και Τάττης μαρτ.

footer
Δημιουργία ιστοτόπου ΑΔΑΜ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΚΗ