There seems to be an error with the player !

Κυριακὴ δ΄ Ματθαίου

evagelistis mathaiosΤὴν ἰδιαίτερη σημασία που ἔχει ἡ προσωπικὴ μας πιστή, ὅταν ἐπικαλούμαστε τὸν Θεό, μας τονίζει ἡ σημερινὴ περικοπὴ ἀπὸ τὸ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιο, καὶ ἀποτελεῖ τὴν ἔμπρακτη ἀποδείξῃ σὲ ὅσα μας δίδαξε ὁ Κύριος κατὰ τὴν περασμένη Κυριακή, ὅταν μας κάλεσε να θέσουμε ὡς προτεραιότητα τοῦ βίου μας ὄχι τὰ βιοτικά, ἀλλὰ τὴν Βασιλεῖα τοῦ Θεοῦ. Καθὼς ἔμπαινε ὁ Χριστὸς στην Καπερναούμ, Τὸν πλησίασε ἔνας ἑκατόνταρχος, λέγοντάς Του ὅτι ὁ δοῦλος τοῦ ἤταν παράλυτος καὶ ταλαιπωρούνταν ἄσχημα. Ἔρχομαι, να τὸν θεραπεύσω, τοῦ ἅπαντα ὁ Ἰησοῦς, κι ἐκεῖνος ἀποκρίνεται: «Κύριε, δεν εἶμαι ἄξιος για να ἔρθεις στο σπίτι μου.

Πες μοναχὰ ἕνα λόγο, καὶ θὰ θεραπευτεῖ. Γιατὶ καὶ ἐγὼ εἶμαι ἄνθρωπός που ἔχω ἐξουσία, καὶ ἔχω ἀπὸ κάτω μου στρατιῶτες, καὶ λεὼ στον ἕνα πήγαινε, καὶ πηγαίνει, καὶ στον ἄλλο ἐλᾷ, κι ἔρχεται, καὶ στον δοῦλό μου κάνε αὐτό, καὶ τὸ κάνει». Ὁ Ἰησοῦς θαύμασε τὴν πιστὴ τοῦ ἑκατοντάρχου, καὶ εἶπε «ἀληθινά, τόση πιστὴ δεν βρήκα σὲ κανένα Ἰσραηλίτη. Καὶ σᾶς λεὼ ὅτι στῇ Βασιλεία τῶν Οὐρανῶν πολλοὶ ἀπὸ τὴν ἀνατολὴ καὶ ἀπὸ τῇ δύσῃ θὰ ἔρθουν καὶ θὰ καθίσουν διπλᾶ στον Ἀβραὰμ καὶ Ἰσαὰκ καὶ Ἰακώβ, ἐνῶ οἱ υἱοὶ τῆς Βασιλείας θὰ ἐξοριστοὺν στο αἰώνιο σκοτάδι, ὅπου θὰ εἲναι ὁ θρῆνος καὶ ὁ τρόμος». Στράφηκε τέλος στον ἑκατόνταρχο καὶ τοῦ εἶπε: «πήγαινε, ἂς γίνει ὅπως πιστεψες".

Περισσότερα...
 
Οἱ Ἅγιοι Ἀνάργυροι Κοσμᾶς καὶ Δαμιανὸς

agioi_anargyroi«Δωρεὰν ἐλάβετε, Δωρεὰν δότε»

Ὅταν ὁ Κύριος ἀπέστειλε τοὺς μαθητὲς τοῦ για να ἐπιτελέσουνε τὸ ἔργο τούς, τοὺς ἐφωδίασε μὲ χαρίσματα ἐξαίρετα καὶ τοὺς παρήγγειλε «ἀσθενοῦντας θεραπεύετε, λεπροὺς καθαρίζετε, νεκροὺς ἐγείρετε, δαιμόνια ἐκβάλλετε δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε». Εἲναι ἄξιο προσοχῆς ὅτι συνώδευσε ὁ Κύριος τὰ μεγάλα αὐτὰ χαρίσματα, μὲ τὰ ὁποῖα ἐφωδίασε τοὺς Ἀποστόλους, δίνοντας τοὺς τὴν ἐντολήν: «δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε».

Δηλαδὴ για ὄσο θὰ κάνετε χρήσῃ τῶν χαρισμάτων, να θυμάσθε ὅτι δωρεὰν τὰ λάβατε καὶ δωρεὰν πρέπει να τὰ μεταδίδετε. Καὶ τηρῆσαν οἱ Ἀπόστολοι τὴν ἐντολὴ τοῦ Κυρίου. Ἄλλα τὴν τηρῆσαν καὶ οἱ σήμερα ἐορταζόμενοι Ἅγιοι Ἀνάργυροι Κοσμᾶς καὶ Δαμιανός, οἱ ὁποῖοι ἀξιώθηκαν να λάβουν ἀπὸ τὸν Κύριο «χαρίσματα ἰαμάτων» καὶ παρείχαν τις θαυματουργίες τοὺς κατὰ τὴν παραγγελία τοῦ Κυρίου «δωρεὰν ἐλάβετε, δωρεὰν δότε».

Δυστυχῶς ὅμως ὁ κόσμος, καὶ μάλιστα ὁ σημερινός, δεν ἀντιλαμβάνεται τὴν γλῶσσα αὐτή. «δωρεὰν δότε». Εἲναι λέξεις ἀκατανόητες για τοὺς πολλούς. Ὅμως, ὅπως ὁ Κύριος τοποθέτησε τὸ θέμα, εἲναι ἰδιαιτέρως ἀξιοπρόσεκτο. «Δωρεὰν ἐλάβετε». Να τὸ πρῶτο τὸ ὁποῖο ὁ Κύριος τονίζει. Καὶ ὁ ἀπόστολος Παῦλος μὲ τὸ ἴδιο πνεῦμα ῥωτὰ τὸν ὁποιονδήποτε ἀνθρωπο «τὶ ἔχεις, ὃ οὐκ ἔλαβες;». Ἀπὸ ὅλα τὰ ἀγαθά, τὰ ὁποῖα ἔχεις, ποιο εἲναι ἐκεῖνο τὸ ὁποῖον μπορεὶς να πεις ὅτι δεν τὸ ἔλαβες ἀπὸ τὰ Θεό; Πράγματι, ἂν σκεφθεῖ ὁ ἄνθρωπός τι ἔλαβε ἀπὸ τὸ Θεό, θὰ ἀναγνωρίσει ὅτι τὰ πάντα τὰ ὀφείλει στο Θεό.

Ὅσα λάβαμε ἀπὸ τὸ Θεὸ δεν εἲναι οὔτε τὰ μικρότερα χαρίσματα οὔτε τὰ ἐλαχιστότερα ἀγαθά. Αὐτὴ ἡ ζωὴ καὶ ἡ ὑπάρξῃ μας, αὐτὴ ἡ ψυχὴ μας, ὁ ἀέρας τὸν ὁποῖο ἀναπνέουμε, ὁ ἥλιος, τὸ φῶς, καὶ τόσα ἄλλα τὰ ὁποῖα εἲναι τὰ μεγαλύτερα ἀγαθὰ μας, εἲναι βέβαιο ὅτι δεν προέρχονται ἀπὸ ἐμᾶς, ἀλλὰ ὅλα εἲναι δωρεὲς τοῦ Θεοῦ.

Περισσότερα...
 
Οι Απόστολοι

petros_pavlosΑπόστολοι ονομάζονται οί Δώδεκα μαθητές του Κυρίου πού άφησαν τα πάντα καί ακολούθησαν τον Κύριο σε όλη τη δημόσια διακονία Του μέχρι της Αναλήψεως. Στή συνέχεια μετά την έπι φοίτηση του Άγιου Πνεύματος, έγιναν κήρυκες καί μάρτυρες της πίστεως στον Χριστό προς λύτρωση της ανθρωπότητας από την αμαρτία καί συνέβαλαν στην εξάπλωση της Βασιλείας του Θεού στη γη.

Το ιερό καί τιμητικότατο αυτό όνομα δόθηκε από τον ίδιο τον Κύριο στους Μαθητές Του, όταν διανυκτέρευσε στο ορός προσευχόμενος' τότε, «προσεφώνησε τους μαθητάς αυτού, καί έκλεξάμενος άπ' αυτών δώδεκα, ους καί Αποστόλους ώνόμασεν...» (Λουκ. στ', 12-13).

Οι Ευαγγελιστές Ματθαίος, Μάρκος καί Ιωάννης χρησιμοποιούν περισσότερο το όνομα «οι Δώδεκα», ό δε Λουκάς καί Παύλος το «Απόστολοι». Αργότερα χρησιμοποιείται ή λέξη σε ευρύτερη έννοια καί ονομάζονται Απόστολοι καί άλλοι πλην των Δώδεκα, (οί εβδομήκοντα), αλλά καί οί συνεργάτες αυτών.

Κατάλογοι των ονομάτων των δώδεκα Αποστόλων υπάρχουν τέσσερις: Ματ. ι', 2' Μαρ. γ', 13' Λουκ. στ', 14 καί Πράξ. α', 13. Οί κατάλογοι αυτοί συμφωνούν μόνο στον πρώτο, τον Πέτρο καί τον τελευταίο τον Ιούδα τον Ισκαριώτη. Ή διαφωνία - ασυμφωνία τους οφείλεται στο γεγονός ότι οι Ιουδαίοι συνήθιζαν να έχουν δύο ονόματα καί άλλοι Ευαγγελιστές αναφέρουν το πρώτο, ενώ άλλοι προτιμούν το δεύτερο.

Περισσότερα...
 
Οἱ Πρωτοκορυφαῖοι Ἀπόστολοι Πέτρος καὶ Παῦλος

petros_pavlos

Σήμερα ἀγαπητοί μου ἀδελφοί. Ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὴν μνήμη τῶν Ἁγίων Πρωτοκορυφαίων Ἀποστόλων Πέτρου καὶ Παύλου. Οἱ δυο αὐτοὶ Ἀπόστολοι ὕπηρξαν οἱ πρῶτοι μεταξὺ τῶν ἄλλων Ἁγίων Ἀποστόλων καὶ οἱ μεγάλοι κήρυκες τοῦ Εὐαγγελίου. Αὐτοὶ οἱ δύο καθὼς καὶ οἱ ἄλλοι ἕνδεκα ἀπόστολοι, ὅπου τοὺς τιμοῦμε ὅλους μαζὶ αὔριο, εἲναι οἱ στῦλοι τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτοὶ θεμελίωσαν ὅλο τὸ οἰκοδόμημα τῆς Ἐκκλησίας πάνω στην ἀσαλεύτη πέτρα τοῦ Χριστοῦ, ὅπου δεν προκεῖται να μετακινηθεί ποτε, διότι σύμφωνα μὲ τοὺς λόγους τοῦ Κυρίου, «πύλαι ᾄδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς». Γι' αὐτὸ ἡ Ἐκκλησία μας λέγεται Ἀποστολική.

Τὶ εἲναι ὅμως Ἐκκλησία; Ἐκκλησία εἲναι ἡ φανέρωση τοῦ Θεοῦ στῇ γῆ. Ἔτσι ἡ Ἐκκλησία δεν εἲναι ἀνθρώπινος 'Ὀργανισμὸς ἢ ἕνα ἀνθρώπινο κατασκεύασμα, ἀλλὰ ἀποκαλύψῃ Θεοῦ. Καὶ ἢ ἀποκαλύψῃ τοῦ Θεοῦ εἲναι πέρα ἀπὸ τῇ λογικῇ τοῦ ἀνθρώπου. Ὃ Θεὸς δεν ἀποκαλύπτεται στους ἀνθρώπους που δεν μποροὺν να ἀντέξουν τὴν φανέρωσή του, καὶ αὐτοὶ εἲναι ἐκεῖνοί που δεν θέλουν να σωθούν. Ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ οὔτε ἀποκαλύψῃ τοῦ Θεοῦ ὑπάρχει, οὔτε σωτηρία τοῦ ἀνθρώπου.

Ἡ να τὸ ποῦμε ἀλλιῶς ἔξω ἀπὸ τὸ κήρυγμα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ἔξω ἀπὸ τὴν διδασκαλία τῶν Ἁγίων Πατέρων, οὔτε Ἐκκλησία ὑπάρχει, οὔτε Ὀρθοδοξία, ποὺ θὰ πῇ ἀλήθεια. Ἀλήθεια εἲναι ὁ Χριστός, ἀλήθεια εἲναι ἡ Ἐκκλησία. Καὶ τὴν ἀλήθεια αὐτὴ τὴν κηρύττουν ἀλάνθαστα οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι καὶ τὴν διδάσκουν ὀρθὰ οἱ διάδοχοι τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, οἱ Ἅγιοι Πατέρες. Ὁ ἄνθρωπος βρίσκει τὸ Θεὸ τοῦ μέσα στην Ἐκκλησία. Ἔξω ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία δεν ἀποκαλύπτεται ὁ Θεὸς στους ἀνθρώπους, γι' αὐτὸ καὶ ἐκτὸς Ἐκκλησίας δεν ὑπάρχει σωτηρία.

Περισσότερα...
 
Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων

agioi_pantes«Πὰς ὅστις ὁμολογήσει ἐν ἐμοὶ ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων ὁμολογήσω κἀγὼ ἐν αὐτῷ ἔμπροσθεν τοῦ Πατρός μου τοῦ ἐν οὐρανοῖς»

Ἀγαπητοὶ  μου  ἀδελφοί, Η  Ὀρθοδοξος  Ἐκκλησίας  μας ἑορτάζει σήμερα πανήγυρη ἱερὰ καὶ μεγαλοπρεπῆ, ἐορτάζει  τὴν ἐορτὴ  τῶν ἁγίων Πάντων, οἱ ὁποῖοι ὁμολογησαν  τὴν καλὴ ὁμολογία, ἀγωνίστηκαν γενναία κατὰ τῆς κακίας τοῦ κόσμου  τούτου καὶ ἀγωνίστηκαν με  τὴν χάρη   του  Χριστοὺ  τὸν ἀγώνα  τὸν καλὸ  καὶ ἐπετυχαν   διὰ της  κατὰ  Χριστὸ ζωῆς τοὺς να  γίνου μέτοχοι της  αἰωνίου  βασιλείας. Οἱ ἅγιοι, που  ἀγωνιστηκαν  ὑπέρ  Χριστοὺ  στην ζωὴ  τους   τα  ὀνόματα τους  γραφτηκαν  στο  βιβλίο  της  ζωῆς, εἴναι  οὐρανοπολίτες και  μετοχοι  τῆς θριαμβευούσης  ἐκκλησίας καὶ ἔχουν τα  προνόμοια  της  αἰωνίας  μακαριότητα.

Χαίρει, λοιπόν,  σήμερα ὁ οὐρανὸς εὐφραίνεται ἡ γῆ καὶ ἡ στρατευομένη ,ἐπὶ γης  τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία, εὐφραινομενη   τιμᾷ με  ὕμνους  καὶ ὠδές  πνευματικὲς τὰ πανάξια  τέκνα τῆς, τους  ἁγίους τῆς καὶ προβάλλει  τούτους  προς  μιμήσῃ. Εἲναι ὄντως  ἀναρίθμητοι οἱ ἅγιοι ,οἱ ὁποῖοι ὡς εὔοσμα ἄνθη, ὠς  ἀστέρες  πολυφωτοι τοῦ νοητοὺ  της  Ἐκκλησίας  στερεώματος ἔλαμψαν καὶ διαλάμπουν στο διηνεκὲς ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τοῦ Χριστοῦ. Εἲναι ἀναρίθμητοι οἱ ἅγιοι οἱ ὁποίοι  πληρῶσαν τὴν οἰκουμένη ἐν λόγοι καὶ ἔργοις. ἐν διδαχαῖς, ἐν θαύμασι .καὶ δίκαια σήμερα  τους  τιμὰ  ἠ  Ἐκκλησία καὶ γεραίρει  με  ᾄσματα, με  ψαλμοὺς καὶ ὕμνους  τὴν μνήμη  τούς.

«Δεῦτε πιστοί, σήμερον χορείαν  ἐπικροτήσαντες, εὐσεβώς  πανηγυρίσωμεν, καὶ τῶν ἁγίων Πάντων τὴν ἐνδοξον  καὶ σεβάσμιον μνήμην ἐνδοξως  τιμήσωμεν, λέγοντες, Χαίρετε Ἀπόστολοι ἔνδοξοι, Προφῆται καὶ Μάρτυρες, καὶ Ἱεράρχαι,. Χαίρετε ὁσίων ὁ δῆμος καὶ τῶν δικαίων, Χαίρετε  τιμίων γυναικὼν ὁ χορὸς» Ἡ τιμὴ τοὺς ὑπὸ της  στρατευομένης τοῦ Χριστοὺ  Ἐκκλησίας εἲναι δόξα τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποίος  γνωρίζει καὶ θέλει  να  ἀμείβει  τους  ἐναρετους  καὶ ἁγίους. Ἡ τιμὴ τῶν ἁγίων εἴναι  δόξα  τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἁγίασε αὐτοὺς μὲ τὴν χαρῇ τοῦ Παναγίου  Πνεύματος ἀφοῦ καὶ αὐτοὶ ὁμολογῆσαν τὸν Μονογενὴ  Υἱὸ καὶ Λόγο τοῦ Θεοῦ.

Περισσότερα...
 
Τό ψυχοσάββατο τῆς Πεντηκοστῆς

theia eyxaristiaH ἐκκλησία μας,  ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, προσεύχεται διαρκῶς, ἀνά πάσαν ὥρα. Δέν ὑπάρχει μόνο τό κοσμικό ὡρολόγιο, Δέν ὑπάρχει μόνο τό ὡράριο ἐργασίας τοῦ κόσμου ὑπάρχει καί τό ὡράριο προσευχῆς στό Θεό, ἡ ὥρα τοῦ Θεοῦ. Προσεύχεται ἡ Ἐκκλησία τό πρωί στόν ὄρθρο, προσεύχεται τό μεσημέρι στίς ὧρες, προσεύχεται τό ἀπόγευμα στόν ἑσπερινό, προσεύχεται τό βράδυ στό ἀπόδειπνο, προσεύχεται τά μεσάνυχτα στό μεσονυκτικό. Προσεύχεται ὅλες τίς ἡμέρες. Κάθε ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος εἶναι ἀφιερωμένη σέ κάποια μνήμη. H Δευτέρα λόγου χάριν εἶναι ἀφιερωμένη στή μνήμη τῶν ἁγίων ἀγγέλων καί ἀρχαγγέλων. H Τρίτη στή μνήμη τοῦ τιμίου Προδρόμου.

H Τετάρτη στήν ἀνάμνηση τῆς προδοσίας. H Πέμπτη στή μνήμη τῶν ἁγίων Ἀποστόλων. H Παρασκευή στήν ἀνάμνηση τῆς σταυρώσεως τοῦ Χριστοῦ μας. Τό Σάββατο; Κάθε Σάββατο, πού χτυπάει ἡ καμπάνα, ὁ ἱερεύς προσεύχεται ὑπέρ τῶν νεκρῶν τό Σάββατο εἶναι ἡμέρα τῶν νεκρῶν. Καί τέλος ἡ Κυριακή, ἡ ἐπίσημος καί μεγαλοπρεπής ἡμέρα, εἶναι ἀφιερωμένη στήν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου ἠμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ὁ ὁποῖος τήν ἡμέρα αὐτή ἀνέστη ἐκ νεκρῶν καί ζεῖ εἰς τούς αἰώνας τῶν αἰώνων. Σήμερα ὅμως εἶναι Σάββατο, ἡμέρα τῶν νεκρῶν. Ἀλλά τό σημερινό Σάββατο διαφέρει ἀπό ὅλα τά Σάββατα τοῦ ἔτους. Γί αὐτό ὀνομάζεται Ψυχοσάββατο.  Τί σημαίνει ψυχοσάββατο;

H Ἐκκλησία μᾶς στρέφεται μέ ἱερά συγκίνηση στούς τάφους καί ἐνθυμεῖται τούς νεκρούς. Ποιούς νεκρούς; Οἱ νεκροί εἶναι πολλοί. Οἱ νεκροί, πού εἶναι θαμμένοι στά κοιμητήρια εἶναι πιό πολλοί ἀπό τούς ζωντανούς πού βρίσκονται στήν πόλη. Ἔχουμε δύο πόλεις ἡ μία ἀποτελεῖται ἀπό τούς ζώντας, καί ἡ ἄλλη ἀπό τούς κεκοιμημένους. H μικρά πόλης ποῦ ἀποτελεῖται ἀπό τούς ζώντας πόσοι εἴμεθα; Μερικές χιλιάδες; Εἴμεθα μειοψηφία. H μεγάλη πόλης, ἡ ἀπέραντος πόλις, εἶναι τό νεκροταφεῖο. Ἐμεῖς εἴμεθα ἡ μειοψηφία, αὐτοί εἶναι πλειοψηφία. Αὐτούς λοιπόν τούς νεκρούς, πού καθένας κατά διαφορετικό τρόπο ἀπῆλθαν ἀπό τόν κόσμο τοῦτο, μνημονεύει σήμερα ἡ Ἐκκλησία. Ἄλλοι ἀπό αὐτούς πέθαναν νήπια - καί αὐτά εἶναι τά μακάρια πνεύματα-, ἄλλοι πέθαναν γέροντες ἀσπρομάλληδες. Ἄλλοι πέθαναν μέσα στό σπίτι, καί ἄλλοι ἔξω στούς δρόμους ἤ στά βουνά. Ἄλλοι πέθαναν στήν ξηρά, ἄλλοι στή θάλασσα.

Περισσότερα...
 
Κυριακή τῆς Πεντηκοστῆς

h_panthkosth

«Ὄτε καταβάς τάς γλώσσας συνέχεε, διεμέριζεν ἔθνη ὁ Ὕψιστος·  ὄτε τοῦ πυρός τάς γλώσσας διένειμεν, εἰς ἑνότητα πάντας ἐκάλεσε, καί συμφώνως δοξάζομεν τό Πανάγιον Πνεῦμα». 

Μέσα, ἀγαπητοί ἀδελφοί, στό πλῆθος τῶν ὕμνων τῆς Ἐκκλησίας, τούς ὁποίους ἡ λατρεύουσα συνείδηση τῶν πιστῶν συνέθεσε καί διά μέσου τῶν αἰώνων χρησιμοποιεῖ, ὑπάρχουν αὐτοί οἱ ὁποῖοι ὀνομάζονται κοντάκια.  Κατά μία γνώμη τό ὄνομα τοῦτο τούς δόθηκε, γιατί προσφέρουν – περιέχουν – τό νόημα τῆς ἑορτῆς μέσα σέ λίγες γραμμές.  Σύμφωνα ὅμως μέ μία ἄλλη τοποθέτηση τό ὄνομά τους ὀφείλεται στό ὅτι οἱ πάπυροι ἡ τά δέρματα, ὅπου ἦταν γραμμένο τό κείμενό τους, τυλίγοντο πάνω στόν κοντό, στό κοντάρι.

Θά ἦταν ὠφέλιμο νά ἐπιχειρήσουμε μία σύντομη ἑρμηνεία τοῦ κοντακίου τῆς ἑορτῆς τῆς Πεντηκοστῆς, στήν ὁποία προβαίνουμε ἀμέσως.  «Ὄτε καταβάς τάς γλώσσας συνέχεε». Ὁ ὕμνος δέν ἀναφέρεται σέ κάποια συγκεκριμένη χρονολογία.  Ἀναφέρεται ὅμως σέ κάποιο γεγονός, περί τοῦ ὁποίου μᾶς ὁμιλεῖ ἡ Παλαιά Διαθήκη καί τό ὁποῖο συνέβη μετά τόν κατακλυσμό τοῦ Νῶε.  Μᾶς ὁμιλεῖ γιά τήν συμπεριφορά τῶν ἀνθρώπων, ὅταν αὐτοί θέλησαν ἀπό ἐγωισμό νά οἰκοδομήσουν τόν Πύργο τῆς Βαβέλ, τοῦ ὁποίου τό ὕψος ἤλπιζαν ὅτι θά ἔφθανε μέχρι τόν οὐρανό.  Τότε ὁ Θεός δέν εὐχαριστήθηκε ἀπό αὐτήν τήν ἐγωιστική διαγωγή τῶν ἀνθρώπων.  Γιά τοῦτο κατῆλθε καί σύγχυσε τίς γλῶσσες τους. Μετά τή σύγχυση τῶν γλωσσῶν ἀκολούθησε ὁ διασκορπισμός τῶν ἐθνῶν ἀνά τά πέρατα τῆς οἰκουμένης.

Μέ τούτη τήν ἐνέργειά Του, ὁ Τριαδικός Θεός προκάλεσε σύγχυση καί ἀσυνεννοησία μεταξύ τῶν ἀνθρώπων.  Ἔτσι ἡ λέξη «Βαβέλ» σημαίνει σύγχυση.  Τό ἔργο τοῦ κτισίματος τοῦ Πύργου δέν μποροῦσε πιά νά συνεχισθεῖ.  Νά προσέξουμε τί λέγει ἡ Γραφή: «δεῦτε καί καταβάντες συγχέωμεν αὐτῶν ἐκεῖ τήν γλώσσαν, ἴνα μή ἀκούσωσιν ἕκαστος τήν φωνήν τοῦ πλησίον.» (Γέν. ἴα΄ 7)  Νά παρατηρήσουμε ὅτι ὁ Θεός κάνει διάλογο μεταξύ τῶν τριῶν προσώπων τῆς Ἁγίας Τριάδος.  Γι’ αὐτό ἔχουμε χρήση τοῦ πληθυντικοῦ ἀριθμοῦ.

Ὡς πρός τό ζήτημα τῆς χρονολογίας ὑπάρχει φυσικά συγκεκριμένος χρόνος κατά τόν ὁποῖο τοῦτο τό γεγονός συνέβη.  Μᾶς εἶναι ὅμως ἄγνωστο τό πότε ἀλλά καί δύσκολο νά καθορίσουμε τό χρόνο.  Ἴσως νά πρόκειται γιά ἑκατομμύρια ἡ καί γιά χιλιάδες ἔτη.  Ἐκεῖνο τό ὁποῖο ἔχει σημασία εἶναι ἡ μαρτυρία τῆς Γραφῆς, ὅτι τό γεγονός τοῦτο ἔλαβε κάποτε χώρα μέσα στή ροή τοῦ χρόνου.

Τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς ἔχουμε τήν κάθοδο τοῦ Ἁγίου Πνεύματος πάνω στά κεφάλια τῶν Μαθητῶν ὑπό τή μορφή τῶν πυρίνων γλωσσῶν, «ὄτε τοῦ πυρός τάς γλώσσας διένειμεν» Ἡ ἐπίσκεψη καί ἐνέργεια τοῦ Θεοῦ τήν πρώτη φορά δημιούργησε σύγχυση, χωρισμό, ἀπομόνωση.  Τώρα ὅμως ἡ κάθοδος τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἦρε τά ἐμπόδια, σήκωσε τούς περιορισμούς, σταμάτησε τή σύγχυση καί ὅλοι κατανοοῦσαν αὐτά τά ὁποία ἔλεγε στό κήρυγμά του ὁ Ἄπ. Πέτρος «εἰς ἑνότητα πάντας ἐκάλεσε». Ἡ παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἔφερε μεταξύ τῶν ἀνθρώπων, μεταξύ τῶν μελῶν τῆς Ἐκκλησίας, ἑνότητα καί ἐπικοινωνία.  Μέσα στά πλαίσια αὐτῆς τῆς ἑνότητας δοξάζουμε καί τιμοῦμε τό Πανάγιο Πνεῦμα.  Ἀμήν!

 

 

Βρίσκεσθε εδώ

Αρχική